سرآغاز

                                             چون تشنه ی عشق روزی سیراب میشه...

کسی را که دوست داری، دوستت ندارد!

کسی که تو را دوست دارد، تو دوستش نداری؛

اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد، به رسم و آیین زندگانی به هم نمی رسید!

و این رنج است! زندگی یعنی این...!

                                                                     دکتر علی شریعتی

   زیر بارون من چه دلتنگتم امروز....

امروز از همون روزهاست حال و هوام رنگ توئه... کوچه دلتنگ توئه...

save کنید بزرگ میشود"

در چهار راه زندگی بین عشق و نفرت و ترس و بی خیالی گیر کرده ام:

     عشقی به تو

             نفرتی از آدمیان

                      ترسی از آینده

                           و بی خیالی همه اینها

تو را دوست دارم اما می ترسم آنچه که می اندیشم نباشی...می ترسم از آینده ام ، از مردمی که شیطان صفت شده اند...می ترسم از هم سن و سالهایی از خودم که ایمان و حیا و وقار و متانت نمی دانند...می ترسم...می ترسم تغییرت دهند... از آینده ام می ترسم...

گاهی برای تسکین قلب آزرده ام می گویم بی خیال همه این ها... هرچه بادا باد... خدا بزرگ است...

اما باز... یاد عقلی که خداوند به ما داده تا با آن راه را انتخاب کنیم می افتم... دوباره تنم به لرزه می افتد:

        عشق ، نفرت ، ترس ، بی خیالی

کدام را برگزینم و با اطمینان خاطر ، با رعایت همه ی نکات ایمنی زندگی در آن به تنفس خود ادامه دهم ؟؟؟!!!؟.........

save شود بزرگ میشود!!!

برچسب: بدون شرح عکس عکس رمانتیک دل نوشته فرضیه عاشقانه ...

   همیشه دلت می خواد اون کسی که دوستش داری، روز تولدت، با تمام وجودش بهت تبریک بگه

 اما،   

       وقتی روز تولدت می یاد، همه ی آدمای دور و برت با تمام وجودشون بهت تبریک میگن

                                                                 الا، اونی که دوستش داری...

                                                                                             21  آذر 1390

شرمم را به رخش می کشم، نمی بیند

     حجابم را جلوه گر می کنم، نمی بیند

         حیایم را آشکارا نشان می دهم، نمی بیند

               صورت ساده و بی آلایشم را، نمی بیند....

                                      آخر چرا همه ظاهر بین شده اند؟!!!!

                                           پس با حجاب و عفاف و حیا و شرم چه کنیم؟!!!

                                                            با کدامین غیرت خریدارند؟؟!!!...

                                                                                             "دلنوشته ی نویسنده"

گاهی آنقدر دلتنگت می شوم که...

                                 با دلم لج می کنم...

                                          که می گویم کاش دیگر هیچ وقت تو را نبینم...

                                      اما خب...

                                                  دلم برای دلم می سوزد که سالهاست به پای عشق تو می سوزد...

                                                                                                      "دلنوشته ی نویسنده "

                                                      افلاطون

                      عبادتیست بی وضو

        به منکر علی بگو

                              نماز خود قضا کند

                                                            عیدتون مبارک دوستان

این عید غدیر خم را به تمام کسانی که ولایت مولا علی را در سینه دارند تبریک و شادباش عرض می نمایم!

            رسیدن به نگاهیست که

                                        از حادثه ی

                                                    عشق تر است...

                                                                              سهراب سپهری

                                                                             "شادی روحش صلوات"

تو به من خندیدی

                 و نمی دانستی              

                                من به چه دلهره              

                                                 از باغچه ی همسایه

                                                                   سیب را دزدیدم         

                         باغبان از پی من تند دوید               

                                       سیب را دست تو دید    

         غضب آلود به من کرد نگاه

                                                سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک    

                                                                                 و تو رفتی و هنوز

       سالهاست که در گوش من     

                               آرام آرام         

                                    خش خش گام تو تکرارکنان

                                                          می دهد آزارم 

                                                               و من اندیشه کنان غرق در این پندارم

                                                                      که چرا خانه ی کوچک ما سیب نداشت؟؟!!

                                                                                                             حمید مصدق     

"یکی بود ، دو تا نبود ، زیر گنبد کبود که شایدم کبود نبود و آبی بود ، یه دختر خوشگل بی پدر مادر زندگی می کرد. اسم این دختر خوشگله سیندرلا بود که بلا نسبت دخترای امروزی، روم به دیوار روم به دیوار ، گلاب به روتون خیلی خوشگل بود . سیندرلا با نامادریش که اسمش صغرا خانم بود و 2 تا خواهر ناتنیاش که اسمشون زری و پری بود زندگی می کرد . بیچاره سیندرلا از صبح که از خواب پا می شد باید کار می کرد تا آخر شب . آخه صغرا خانم خیلی ظالم بود . همش می گفت سیندرلا پارکت ها رو طی کشیدی؟ سیندرلا لوور دراپه ها رو گرد گیری کردی؟ سیندرلا میلک شیک توت فرنگیه منو آماده کردی ؟ سیندرلا هم تو دلش می گفت : ای بترکی ، ذلیل مرده ی گامبو ، کار بخوره به اون شکمت که 2 متر تو آفسایده ، و بلند می گفت : بعله مامی صغی ( همون صغرا خانم خودمون ) .

خلاصه الهی بمیرم برای ای دختر خوشگله که بدبختیهاش یکی دو تا نبود . .... القصه ، یه روز پسر پادشاه که خاک بر سرش شده بود و خوشی زیر دلش زده بود ، خر شد و تصمیم گرفت که ازدواج کنه . رفت پیش مامانش و گفت مامان جونم ..... مامانش : بعله پسر دلبندم .... شاهزاده : من زن می خوام ..... مامانش : تو غلط می کنی پسره ی گوش دراز ، نونت کمه ، آبت کمه ؟ دیگه زن گرفتنت چیه؟......... شاهزاده : مامان تو رو خدا ، دارم پیر پسر می شم ، دارم مثل غنچه ی گل پرپر می شم .....مامانش در حالی که اشکش سرازیر شده بود گفت : باشه قند عسلم ، شیر و شکرم ، پسر گلم ، می خوای با کی

 مزدوج شی؟ ....... شاهزاده : هنوز نمی دونم ولی می دونم که از بی زنی دارم می میرم ......

 مامانش : من از فردا سراغ می گیرم تا یه دختر نجیب و آفتاب مهتاب ندیده و خوشگل مثل خودم برات پیدا کنم . خلاصه شاهزاده دیگه خواب و خوراک نداشت . همش منتظر بود تا مامانش یه دختر با کمالات و تحصیل کرده و امروزی براش گیر بیاره. یه روز مامانش گفت : کوچولوی عزیز مامان ، من تمام دخترای شهر رو دعوت کردم خونمون، از هر کدوم که خوشت اومد بگو تا با پس گردنی برات بگیرمش ، شاهزاده گفت : چرا با پس گردنی؟ مامانش گفت : الاغ ، چرا نمی فهمی ، برای اینکه مهریه بهش ندی، پس آخه تو کی می خوای آدم بشی ؟

روز مهمونی فرا رسید ، سیندرلا و زری و پری هم دعوت شده بودند . زری و پری هزار ماشاالله ، هزار الله اکبر ، بزنم به تخته ، شده بودند

 مثل 2 تا بچه میمون ، اما سیندرلا ، وای چی بگم براتون شده بود یه تیکه ماه ، اصلا" ماه کیلویی چنده ، شده بود ونوس شایدم ...( مگه من فضولم ، اصلا" به ما چه شبیه چی شده بود ) . صغرا خانم حسود چشم در اومده سیندرلا رو با خودش نبرد ، سیندرلا کنار شومینه نشست و قهوه ی تلخ نوشید و آه کشید و اشک ریخت . یهو دید یه فرشته ی تپل مپل با 2 تا بال لنگه به لنگه ، با یه دماغ سلطنتی و چشمای لوچ جلوی روش ظاهر شد ....سیندرلا گفت : سلام....... فرشته : گیریم علیک . حالا آبغوره می گیری واسه من ؟ ...... سیندرلا : نه واسه خودم می گیرم .......فرشته : بیجا می کنی ، پاشو ببینم ، من اومدم که آرزوهات رو بر آورده کنم ، زود باش آرزو کن ......

 سیندرلا : آرزو می کنم که به مهمونیه شاهزاده برم ...... فرشته : خوب برو ، به درک ، کی جلوی راهتو گرفته دختره ی پررو ؟ راه بازه جاده درازه........ سیندرلا : چشم میرم ، خداحافظ ...... فرشته :

 خداحافظ .... سیندرلا پا شد ، می خواست راه بیفته . زنگ زد به آژانس ، ولی آژانس ماشین نداشت . زنگ زد به تاکسی تلفنی ولی اونجا هم ماشین نبود . زنگ زد پیک موتوری گفت : آقا موتور دارید؟ یارو گفت : نه نداریم. سیندرلا نا امید گوشی رو گذاشت و به فرشته گفت ؟ هی میگی برو برو ، آخه من چه جوری برم؟ فرشته گفت : ای به خشکی شانس ، یه امشب می خواستم استراحت کنم که نشد ، پاشوبیا ببینم چه مرگته !!!! بلاخره یه خاکی تو سرمون می ریزیم . با هم رفتند تو انباری ، اونجا یدونه کدو حلوایی بود ، فرشته گفت بیا سوار این شو برو ، سیندرلا گفت : این بی کلاسه ، من آبروم می ره اگه سوار این بشم . فرشته گفت : خوب پس بیا سوار من شو !!! سیندرلا گفت : یه آناناس اونجاست فرشته جون ، به دردت می خوره؟ .... فرشته : بعله می خوره .....سیندرلا : پس مبارکه انشاالله . خلاصه فرشته چوب جادوگریش و رو هوا چرخوند و کوبید فرق سر آناناس و گفت : یالا یالا تبدیل شو به پرشیا. بیچاره آناناس که ضربه مغزی

 شده بود از ترسش تبدیل شد به یه پرشیای نقره ای. فرشته به سیندرلا گفت : رانندگی بلدی؟ گواهینامه داری؟....... سیندرلا : نه ندارم ........ فرشته : بمیری تو ، چرا نداری؟..... سیندرلا : شهرک آزمایش شلوغ بود نرفتم امتحان بدم...... فرشته : ای خاک بر اون سرت ، حالا مجبورم برات راننده استخدام کنم. فرشته با عصاش زد تو کله ی یه سوسک بدبخت که رو دیوار نشسته بودو داشت با افسوس به پرشیا نگاه می کرد . سوسکه تبدیل شد به یه پسر بدقیافه ، مثل پسرای امروزی . سیندرلا گفت : من با این ته دیگ سوخته جایی نمیرم.....فرشته : چرا نمیری؟........

 سیندرلا : آبروم می ره....... فرشته : همینه که هست ، نمی تونم که رت باتلر رو برات بیارم ....... سیندرلا : پس حداقل به این گاگول بگو یه ژل به موهاش بزنه . خلاصه گاگول ژل زد به موهاش و با هر بدبختی بود حرکت کردند سمت خونه ی پادشاه. وقتی رسیدند اونجا دیدیند وای چه خبره !!!!!

 شکیرا اومده بود اونجا داشت آواز می خوند ، جنیفر لوپز داشت مخ پدر پادشاه رو تیلیت می کرد .

 زری و پری هم جوگیر شده بودند و داشتند تکنو می زدند . صغرا خانم هم داشت رو مخ اصغر آقا بقال راه می رفت (آخه بی چاره صغرا خانم از بی شوهری کپک زده بود ) خلاصه تو این هاگیر واگیر شاهزاده چشمش به سیندرلا افتاد و یه دل نه صد دل عاشقش شد . سیندرلا هم که دید تنور داغه چسبوند و با عشوه به شاهزاده نگاه کرد و با ناز و ادا اطوار گفت : شاهزاده ی ملوسم منو می گیری ؟....... شاهزاده : اول بگو شماره پات چنده ؟........ سیندرلا : 37 ....... شاهزاده در حالی

 که چشماش از خوشحالی برق می زد گفت : آره می گیرمت ، من همیشه آرزو داشتم شماره ی پای زنم 37 باشه. خلاصه عزیزان من شاهزاده سیندرلا رو در آغوش کشید و به مهمونا گفت : ای ملت همیشه آن لاین ، من و سیندرلا می خواهیم با هم ازدواج کنیم ، به هیچ خری هم ربط نداره .

 همه گفتند مبارکه و بعد هم یک صدا خوندند : گل به سر عروس یالا ... داماد و ببوس یالا ...

 سیندرلا هم در کمال وقاحت شاهزاده رو بوسید و قند تو دلش آب شد ( بعد هم مرض قند گرفت و سالها بعد سکته کرد و مرد) سپس با هم ازدواج کردند و سالهای سال به کوریه چشم زری و پری و صغرا خانم ، به خوبی و خوشی در کنار هم زندگی کردند و شونصد تا بچه به دنیا آوردند ."

ساحل خاموش، در بهتِ مه آلود سحرگاهان

چشم وا می کرد و – شاید-

جای پاها را، نخستین بار ، روی ماسه ها می دید!

ما بر آن نرمای تُردِتَر ، روان بودیم

آسمان و کوه و جنگل نیز،

                          مبهوت از نخستین لحظه ی دیدار،

با خورشید!

آه ، گفتی ما، در آغاز جهان بودیم!

بر لب دریا

    در بهشت بیکران صبحگاهان،

                                    ما

چشم و دل، در هاله ی شرم نخستین!

 آدم و حوّا !

                              فریدون مشیری

                           (برای شادی رو حش صلوات)